READY PLAYER ONE

Σκηνοθεσία Steven Spielberg (2018)

Το POV ενός Avatar

του Ιωάννη Μακρόπουλου

Επέλεξα να ξεκινήσω το Moviemaniac’s Blog”, με μια από τις αγαπημένες ταινίες που είδα το 2018.

Οι φωτογραφίες είναι όλες από την εξαιρετική σκηνή που θα αναλυθεί παρακάτω.

Ready Player One: Το POV ενός avatar

Ready Player One: Το POV ενός avatar

Η πλοκή για όσους (άτυχους) δεν την έχουν δει (ακόμα):


Έτος 2045. Σε μια δυστοπική ανθρωπότητα, η διασκέδαση μέσω εικονικής πραγματικότητας κυριαρχεί στην αληθινή ζωή.

Όταν ο James Halliday, ο ευφυής δημιουργός του σύμπαντος εικονικής πραγματικότητας πεθαίνει, δημοσιεύει ένα βίντεο στο οποίο προκαλεί όλους τους παίχτες σε ένα κυνήγι τριών “κλειδιών”. Το βραβείο είναι η μυθική του περιουσία! Ένας ορφανός έφηβος με εμμονή για το παιχνίδι, προσπαθεί να κερδίσει τον διαγωνισμό σε ένα περιπετιώδες ταξίδι.


Θαυμάζοντας μια διάνοια:


Ο Steven Spielberg έχει κάνει πάνω από 30 ταινίες στην καριέρα του. Εντούτοις, κάθε φορά επανεφευρίσκει τον εαυτό του. Το Ready Player One έχει δεχτεί κριτική ως εν μέρει νοσταλγική ωδή στην ποπ κουλτούρα με ανολοκλήρωτους χαρακτήρες. Στην πραγματικότητα όμως είναι πολύ παραπάνω από αυτό.

Είναι μια συμφωνία “blockbuster” του άρχοντα του είδους. Είναι μια ταινία που είναι κατά το ήμιση ταινία και κατά το ήμιση video game. Και είναι επίσης μια αλληγορία μελλοντικών κόσμων οι οποίοι ουσιαστικά δεν απέχουν πολύ από το παρελθόν και το παρόν μας - πολύ λιγότερο πάντως από το τι θα περίμενε κανείς από το μια ταινία επιστημονικής φαντασίας.

Οπότε, την ίδια ώρα που κανείς θαυμάζει την διάνοια του κινηματογραφικού James Halliday, δεν μπορεί να μην σχολιάσει και την διάνοια του Steven Spielberg.

Ready Player One: Το POV ενός avatar

Ready Player One: Το POV ενός avatar


Ready Player One: Το POV ενός avatar

Ready Player One: Το POV ενός avatar

Μια σκηνή που αξίζει να δεις ξανά και ξανά.

“I don’t want to make any more rules, I am a dreamer, I build worlds”. Αυτή είναι η πρώτη σημαντική στροφή στην πλοκή. Ταυτόχρονα φαντάζει σαν μια αυτο- αναφορική στιγμή του Spielberg.

Περισσότερο από όλα όμως είναι μια εξαιρετική σκηνή - ένα παράθυρο στον μελλοντικό κόσμο. Εκεί υποβαλλόμαστε στην οπτική γωνία του άβαταρ που παρακολουθεί ανθρώπους να μιλάνε, αλλά όχι μόνο.

Υποβαλλόμαστε και σε μια νέα πραγματικότητα: δεν είμαστε εμείς, ως άνθρωποι, που παρακολουθούμε τα άβαταρ, αλλά τα άβαταρ είναι που παρακολουθούν εμάς!


As terrifying and painful as reality can be, it’s also... the only place that... you can get a decent meal. Because, reality... is real.
— James Halliday (σε ερμηνεία του Mark Ryllance)